*

"Mensen zonder internet missen niet zo veel." - Mevrouw van der Reijt (81)

Mevrouw van der Reijt belde naar de studio om te reageren op de stelling: Iedereen zou internet moeten hebben. Van der Reijt is 81 jaar en heeft zelf een laptop met internet. Bij haar in de straat zijn twaalf seniorenwoningen, waarvan drie bewoners geen internet hebben.

Deze mensen zijn bang voor het internet, denkt mevrouw Van der Reijt. Ze durven niet online te gaan. Net als een groep laaggeletterden. Zij vindt niet dat de senioren in haar straat verplicht internet moeten gebruiken. "Ze moeten doen wat ze zelf willen. Ze komen naar mij als ze iets willen opzoeken en dan help ik ze."

Van der Reijt heeft niet het idee dat deze mensen iets missen. "Maar ze voelen zich wel vaak afgescheept door instellingen die zeggen: doe het maar via internet en vraag maar of de kinderen willen helpen." Sommigen mensen hebben geen kinderen, dus waar moeten die dan naar toe? Daar wordt aan voorbijgegaan. "Dat vind ik zo onmenselijk."

Van der Reijt gebruikt zelf onder meer email, en als ze op vakantie wil zoekt ze informatie op. Het boeken van de trip doet ze wel bij een reisbureau. "Het kost te veel werkgelegenheid als we alles via internet doen! En het menselijke contact verdwijnt. Ik ben een mens en geen nummer.” Mevrouw vindt het heel erg dat er veel reisbureaus verdwijnen. "Vooral ouderen hebben veel vragen. Als ze niet meer naar een reisbureau kunnen, dan gaan ze niet op vakantie. Dat leidt tot vereenzaming. En daar ben ik het niet mee eens."

Bijna 900.000 mensen in Nederland gebruiken geen internet, blijkt uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek. Ongeveer de helft van de niet-gebruikers van internet zijn ouderen. De verklaringen om internetloos te leven zijn verschillend: geen interesse, geen mogelijkheden of geen kennis en vaardigheden om online te gaan.

Beluister de uitzending hier terug.

1  reacties

Marcel van Kanten 04-01-19 om 23:50

Ik heb zelf een moeder die ondanks haar dementie - dankzij ons huidige zorgstelsel - noodgedwongen nog steeds op zichzelf moet wonen, terwijl dit eigenlijk niet meer verantwoord is. Een duiventil aan mensen - het zorgteam om haar heen - vliegt wekelijks in- en uit haar huis. Zij is niet in staat op haar pincode te gebruiken en onthouden. Daarom brengen haar kinderen om de beurt wat cashgeld. Zij heeft geen internet en heeft geen idee hoe dat werkt. Zij heeft nog een vast telefoontoestel met snoer omdat zij niet kan omgaan met een mobieltje. Nieuws haalt ze van TV en haar krantje dat ze uit gewoonte koopt, maar nauwelijks leest. Ze heeft weinig idee hoe internet de samenleving heeft veranderd. Ik vind het triest om te zien hoe mensen zoals mijn moeder - en velen met haar - worden gemarginaliseerd worden in een samenleving waarin het onderscheid tussen online en offline steeds meer vervaagt. Het zijn en worden nog pittiger tijden voor diegenen die deze mensen letterlijk en figuurlijk aangesloten moeten houden bij hun samenleving waarvan ze steeds meer vervreemden.